اول : آنكه حلال باشد . بنابراين اجاره دادن دكان براى شراب فروشى يا نگهدارى شراب ، و كرايه دادن حيوان براى حمل و نقل شراب باطل است . دوم : پول دادن براى آن استفاده لغو و بيهوده نباشد . سوم : اگر چيزى را كه اجاره مىدهند چند استفاده دارد ، استفاده‌اى را كه مستأجر بايد از آن ببرد معيّن نمايند . مثلًا اگر حيوانى را كه سوارى مىدهد و بار مىبرد اجاره دهند ، بايد در موقع اجاره معيّن كنند كه سوارى يا باربرى آن ، مال مستأجر است يا همه استفاده‌هاى آن . چهارم : مدت استفاده را معيّن نمايند و اگر مدت معلوم نباشد ولى عمل را معيّن كنند ، مثلًا با خياط قرار بگذارند كه لباس معينى را به طور مخصوصى بدوزد ، نيز كافى است اگر نظر مردم زمان معينى متعارف باشد هر چند بطور تقريبى گر چه احوط تعين مدت است مطلقاً . مسئله 2389 - اگر ابتداى مدت اجاره را معيّن نكنند ، ابتداى آن بعد از خواندن صيغه اجاره است . مسئله 2390 - اگر خانه‌اى را مثلًا يك ساله اجاره دهند و ابتداى آن را يك ماه بعد از خواندن صيغه قرار دهند ، اجاره صحيح است ، اگر چه موقعى كه صيغه مىخوانند خانه در اجاره ديگرى باشد . مسئله 2391 - اگر شروع مدت اجاره را معلوم نكند و بگويد هر وقت در خانه نشستى اجاره آن ، ماهى ده تومان است اجاره صحيح نيست . ولى هنگام تحويل خانه اگر قصد اجاره هر چند معاطاتى باشد همان كافى است به شرط آنكه هنگام تحويل توجّه به اين معنى باشد و بنابراين صحبت قبلى صرفا يك قولنامه يا در حكم آن تلقى مىشود و البتّه پايان مدت هم بايد معيّن باشد . مسئله 2392 - اگر به مستأجر بگويد خانه را يك ماهه به ده تومان به تو اجاره دادم و بعداً هم به همان قيمت ، فقط براى ماه اوّل صحيح است ، ولى اگر بگويد هر ماهى ده تومان و اوّل و آخر آن را معيّن نكند ، اجاره حتى براى ماه اوّل هم باطل است ، مگر اين‌كه هنگام تحويل خانه قصد اجاره هر چند معاطاتى داشته باشد ، يعنى قرار اجاره از همان هنگام تحويل باشد و صحبت قبلى صرفا يك قولنامه يا در حكم آن تلقى مىشود و شايد منظور مردم نيز در اين گونه موارد همين باشد . ولى پايان مدت هم بايد معلوم باشد .